Vorige maand was ik aanwezig bij een theatervoorstelling van een Flamenco groep. Altijd uitdagend om in zo’n omgeving te werken. Weinig licht, weinig bewegingsvrijheid, en stil je werk moeten doen (het publiek komt immers niet om van het geklik van jouw camera te genieten). De resultaten bevielen zo dat er meteen een vervolgafspraak gemaakt werd: er was behoefte aan foto’s voor de promotie van het komende seizoen.

En als ik het voor het kiezen heb doe ik dat natuurlijk het liefst in de fotostudio. Daar heb ik de controle over het licht. Normaal ook over de rest, maar deze danseres wist precies wat ze wilde. Dat is nog wel eens anders met sommige modellen...
Alleen wit licht was een beetje te clean. Het moet natuurlijk wel een beetje lijken op een theater, dus op 1 flitser heb ik af en toe een rode en een blauwe gel gedaan. Dat geeft een mooi gekleurd randje (die flitser stond schuin van boven aan de achterkant.
Uiteraard een zwarte achtergrond, om ook een beetje de theatersfeer te behouden. En dan wat afstand van de achtergrond om hem ook echt donker te houden.


f/11, 1/160 seconde, ISO 200, drie studioflitsers

Het spelen met donker blijft in de compositie leuk. Zeker als het model donkere kleding draagt. Op een gegeven moment weet je dan niet meer waar de achtergrond ophoudt en het lichaam begint. En dat geeft een leuke spanning...